Lijn

Maandag, 17 mei 1999
Ooit wel eens in de Londense ondergrondse gezeten? Het kaartje van de Londonse ondergrondse, klik voor vergroting Tien tegen één heeft u toen op het beroemde plattegrondje (.../colourmap.gif) zitten turen. Op het eerste gezicht ziet het er wat ingewikkeld uit met zoveel lijnen, in zoveel richtingen, een complex en boeiend geheel.

Eenmaal in een metro valt de complexiteit wel mee. De gekozen lijn lijkt slechts rechtuit te gaan. Elk station biedt een simpele keuze, uitstappen of blijven zitten. Het hele ingewikkelde diagram is zo terug gebracht tot een serie simpele ja/nee beslissingen.

De andere lijnen zijn vrijwel buiten beeld. Soms komt een andere lijn even langszij en biedt gelegenheid tot overstappen. Een platgeslagen kruising van metrolijnen Meestal is de samenloop kort, één, twee, hooguit enkele stations, waarna de wegen zich weer splitsen. Herkansingen zijn schaars. De meeste lijnen kruisen elkaar slechts éénmalig. Het is dus zaak om tijdig van richting te veranderen.

De versimpeling tot één rechte lijn met af en toe een kruising houdt slechts beperkt stand. Lus op Heathrow De Piccadilly Line (.../piccline.html) eindigt op Heathrow in een lus. Wie probeert om die tot een rechte lijn te vereenvoudigen komt zichzelf tegen. Wat lijkt op twee kruisingen is in werkelijkheid het begin en einde van één en dezelfde lus.

Wanneer de passagier de lus in de gaten krijgt is het te laat. De metro is dan al ongemerkt gedraaid. De stations herhalen zich in omgekeerde volgorde, met de linker en rechter perrons verwisseld. Alle stations zijn dan bekend. Wat zo leuk en spannend begon wordt een herhalende, voorspelbare sleur. Sla dus tijding een nieuwe richting in, niet alleen in de metro.

Tot de volgende week!
Henk Jan Nootenboom