Waarschijnlijk

Maandag, 23 augustus 1999
Bij de lift zit maar één knopje. Zodra ik op het knopje druk gaat er een lampje branden. Omhoog of omlaag is niet eens een optie, simpel zat.

De lift komt eraan. Het lampje gaat uit. De deur opent. "Gaat deze lift naar beneden?" De reeds aanwezige reiziger knikt van ja. "Als er iemand in staat gaat tie altijd naar beneden, want met passagiers op weg naar boven stopt tie niet" verklaart hij zich nader. Ja ja, ik laat deze boodschap even op me inwerken.

Gelukkig ga ik naar beneden, maar wat als ik omhoog had gewild? Dan had ik eerst mee naar beneden gemoeten of moeten wachten tot een lege lift zich aanbiedt. Het is hypothetisch geleuter want ik heb nog nooit de lift verder omhoog genomen. Hmm, kennelijk heeft de liftontwerper er goed over nagedacht.

"Mogelijk" en "waarschijnlijk" zijn twee heel verschillende dingen. Het is wel mogelijk dat ik omhoog had gewild, maar het is niet waarschijnlijk. De liftontwerper heeft, zeer terecht, "waarschijnlijk" veel meer prioriteit gegeven dan "mogelijk" en met goed resultaat.

  • Wie naar boven gaat bereikt zonder overbodige stops de juiste etage.
  • Wie naar beneden gaat kan een extra passagier oppikken, maar die gaat dan hoogstwaarschijnlijk mee naar beneden.
Prima geregeld. M'n complimenten aan Kone Starlift (www.kone.nl). Een bijkomend voordeel is de eenvoudige gebruikersinterface. Geen vermoeiend gezeur over allerlei theoretisch mogelijke opties. Één knop maar, met een brandend lampje als de lift eraan komt. Simpel en toch eenvoudig.

Don't put might on will (ercb/com/...). Dat is het design principe achter het succes. Het komt uit Alan Cooper's boek About Face. Dat gaat over GUI design. Maar ach, zoveel verschil tussen een lift en een window is er niet. Zou het niet mooi zijn als Kone ook software zou maken?

Tot de volgende week!
Henk Jan Nootenboom