Rammel

Maandag, 9 oktober 2000
Op een doordeweekse dinsdagavond begint mijn maag te rommelen, nog harder dan m'n vingers op het toetsenbord. Het is duidelijk de hoogste tijd om wat te gaan eten. Met moeite kan ik wat teamgenoten achter hun monitor vandaag krijgen.

De teamleider roept: "nog tien minuten". Ja ja, die minutes Françaises van hem ken ik inmiddels wel. Ze zijn nog rekbaarder dan de Jam Karet (rubberen tijd) uit Indonesië.

Ik moet mijn maag gaan vullen, geen tijd om te wachten tot de restaurants gesloten zijn. De grijze Hollandse massa is immers gewend om al om vijf uur achter de aardappelen te zitten. In dit vlakke polderland moet je daarom vroeg op de avond gaan eten, anders sta je voor een gesloten deur.

Er is hier maar één restaurant dichtbij, Sapphire (sapphire.nl), een Chinees specialiteiten restaurant. De keuze uit één is niet zo moeilijk. Met wat hongerige teamgenoten loop ik naar de witte toren, aan de achterkant van het Haagse Centraal station. Het uitzicht op de 25e verdieping is fantastisch. De lucht is helder. Ik kan m'n was in Gouda zowat aan de lijn zien hangen.

  • Het voorafje komt. Het zijn minieme hapjes, die snel richting klotsend maagzuur verdwijnen.
  • Ik krijg drie brokjes kip op m'n bord. "Dit is het hoofdgerecht" hoor ik het meisje zeggen. Er komt nog een schepje fijne noedels naast en dat is het dan. Heb ik hier een soort Dim Sum voor mijn neus of is dit werkelijk het "Hoofdgerecht"? Maakt ze een grapje? Ik hoop het van harte, maar vrees met grote vrezen dat haar humor de mijne niet is.
  • De warme handdoekjes komen er al aan. Dit feestje is al over voordat het begon.
  • Een bolletje ijs en een espresso kan ik nog krijgen maar dan is het ook echt uit met de pret.
Help! Er zijn zoveel goede Chinese restaurants in Den Haag (chinees.com/...). Grr, waarom moet ik, met een rammelende maag, nu uitgerekend hier belanden?

Eenmaal buiten slaat de twijfel toe. M'n maag rammelt nog steeds. Het is inmiddels te laat om nog naar een ander restaurant te gaan. De Burger King op het Centraal Station dan maar? Nee, zo diep wil ik nu niet zinken. Terug op kantoor fop ik mijn maag wat met erwtensoep, groen poeder uit een pakje, met heet water erop. Zucht wat een armoe.

De volgende dag, woensdag, hebben we teamuitje in het Scheveningse Sakura (goudengids.nl/...Sakura), vlakbij het Kurhaus. Oba, een teamlid met een gezonde eetlust haakt al bij voorbaat af. Hij heeft genoeg kleine Aziatische hapjes gezien en neemt geen enkel risico meer. Die Japanse restaurants (denhaag.com/.../restaurants/japan...) lijken hem te veel op Chinees. Hij neemt het zekere voor het onzekere en gaat voor een vette Whopper richting de BK.

Hmm, z'n pessimisme is niet terecht. Eten in het Sakura is wel een echt feestje. De kok maakt een fraaie show aan tafel. Het eten smaakt goed, de flesjes sake trouwens ook. Deze avond geen Burger King en soepautomaat meer. Met een tevreden gevoel staat iedereen aan het eind van de avond buiten.

De Fransen vertrekking richting Crazy Piano (avondjeuit.com/...), maar ik heb al genoeg alcohol in mijn bloed. Ik ga een tukje doen, lekker burgelijk vroeg naar bed en urenlang slapen, alsof ik een echte normale Hollander ben.

Tot de volgende week!
Henk Jan Nootenboom

Aanbevolen film voor een avondje puzzelen: The Virgin Suicides (virginsuicides.com), met zeer lovende kritieken (.../reviews/...).