Bezit

Kuala Lipis, 5 februari 2001
Route van 4 daagse jungle tocht door het Kenong nationale park. Met plezier denk ik terug aan een vierdaagse jungle tocht in 1996. Het is nu al weer zo'n vier en een half jaar geleden, kort na m'n werk bij Software Alliance Malaysia.

De jungle heeft iets magisch en ik weet niet goed wat het is. De rust misschien? De overvloed aan zuurstof? Het perfecte systeem van totale recycling? Het concert van de nachtdieren bij het invallen van de schemering?

Wat dan ook, de jungle van Maleisië boeit me en ik wil weer terug.

Dag 1

De grote rugzak, inclusief paspoort, geld, bankpasjes, enz, enz, blijft achter in het Gin Loke Hotel. In de jungle wil ik zo min mogelijk meeslepen. In m'n kleine rugzak gaat alleen de minimale bagage.

De trein vanaf Kuala Lipis naar Batu Sembilan duurt een minuut of twintig. Bij het station zit Sabri, de gids al te wachten in een restaurantje bij het station. Hebben jullie al wat gegeten? is z'n eerste vraag, een typisch Maleisische begroeting.

Het pad begint makkelijk, een asfalt weg. Eenmaal buiten de kampong wordt het pad rap kleiner. Na een uurtje lopen is het niet meer dan een smal spoor.

Het luie zweet gaat rap m'n lichaam uit. M'n waterfles is al snel leeg. Tijdens de oversteek van een riviertje vul ik de fles bij. Ik stop de fles in een zijvak van m'n broek. M'n kruis zakt wat naar beneden. Ik wil verder lopen, maar verlies m'n evenwicht. Achteruit stappen lukt niet echt, m'n kruis hangt te laag. Ik zet wat meer kracht, hoor m'n broek scheuren en val in het water.

's avonds bekijk ik de schade. Een scheur loopt van kruis tot halverwege m'n dij. Het is nog wel te repareren maar naald en draad liggen onbereikbaar ver weg, in Kuala Lipis. Oeps, met deze broek moet ik nog 4 dagen lopen.

Boomhut, onderkomen voor 1e nacht. Eerst maar eens afkoelen in de waterval, een hapje eten en een tukkie doen. Morgen weer een dag.

Dag 2

De trip is zwaarder dan de vorige keer. Het pad is moeilijk maar ook dit lichaam is wat ouder en zwaarder. Elke rustpauze is me welkom.

Bij een riviertje pakt de gids een hengel van de kant en gaat vrolijk zitten vissen. Z'n hengel stond al doodleuk een paar maanden op hem te wachten. Hier in de jungle is niemand die hem stelen kan.

In de jungle draag je zo min mogelijk bezittingen mee.

  • Een hengel laat je bij de rivier staan.
  • In elk kamp hangen potten, pannen en grondzeil, onbereikbaar voor dieren.
  • Water en vis zijn overal in overvloed.
Het pad wordt smaller en smaller. De regentijd is net voorbij. Maanden lang heeft er niemand op dit pad gelopen. Dit is de eerste jungle trip van het jaar. Het pad is op sommige plaatsen al weer dichtgegroeid. De gids kapt het pad weer open.

Waslijn in de grot

Net voor zonsondergang bereiken we het tweede kamp, een grot. Het is het meest luxueuze onderkomen van de hele trip, een soort ruime droge bungalow, met keuken, slaapkamer, druppelende watervoorziening en een fantastisch uitzicht.

M'n broek is in de loop van de dag verder gescheurd. Alle hoop op reparatie van m'n broek heb ik ondertussen laten varen. Een bloedzuiger heeft z'n kans gegrepen en zit volgezogen aan m'n knie.

De gids kookt een fantastiche drie sterren maaltijd: Een mee soup als voorafje, gemberthee om het verloren vocht weer aan te vullen, gevolgd door gebakken vis, witte rijst met kip curry, groenten in kokossaus en kroepoek.

Dag 3

Een korte tocht vandaag, slechts een uur of vijf lopen, over een redelijk pad. Het laatste onderkomen is een tent, in de bocht van een riviertje.

M'n handen zitten vol schrammen. Op m'n rechterbovenarm zit een grote blauwe plek van een valpartij. M'n enkels zitten vol met wondjes van bloedzuigers. M'n voeten zijn week, na 3 dagen in soppend natte schoenen.

De jungle recyclet alles. M'n rugzak ruikt al naar een vergaande staat van ontbinding. M'n schoenen zijn doorweekt, hebben alle hoop opgegeven ooit weer droog te worden. Scheur in broek tot aan knie

Van m'n broek is inmiddels niet veel meer over. De scheur gaat nu van knie tot kruis, zowel aan de voor- als aan de achterkant. Ik kan net zo goed in m'n onderbroek gaan lopen, maar hou de broek toch maar aan. Blote benen is me een te grote uitnodiging voor de vele bloedzuigers.

Ik ben moe maar voldaan en val rap in slaap.

Dag 4

Het is al weer de laatste dag van de trip. Volgens m'n horloge is het zaterdag maar dat maakt hier in de jungle niet veel uit. De tijd vliegt om.

Onderweg komen we langs een orang asli kamp. Het hele kamp is van hout en bladeren gemaakt. Bezit is relatief als de hele jungle genoeg materiaal biedt.

Een uurtje later zijn we al weer in de kampong van Batu Sembilan. Ik gebruik m'n laatste jungle water voor een kleine douche. M'n natte T-shirt gaat uit. M'n droge nachtshirt trek ik nu aan voor het laatste stukje van de reis. Ik pluk de laatste bloedzuiger van m'n teen. Dag jungle, tot de volgende keer.

Mijn grote rugzak wacht in Kuala Lipis. De gescheurde broek gaat in de prullebak. Bezit maakt niet gelukkig, maar toch: na vier dagen vochtige jungle geven een warme douche, een schone, hele broek en een echt droog T-shirt me een rijk gevoel.

Tot de volgende week,
Henk Jan Nootenboom

Met speciale dank aan Mike Levyssohn die m'n foto's heeft ingescand.