Kooi

Koninginnedag, 30 april 2001
Een nieuwe opdracht, in een oude omgeving: sinds enkele weken zit ik weer wat Smalltalk te krassen. Erg prettig, zo'n pure OO taal, oude liefde roest niet.

M'n werkruimte bij de klant is wat merkwaardig. De zijkant van het kantoor is een glazen muur. Aan de andere kant staat het koffiezetapparaat, de sociale hotspot van de afdeling. De koffiedrinkers kijken door de glazen ruit m'n werkruimte in. Het is alsof ze in Blijdorp (rotterdamzoo.nl/...) aapjes aan het kijken zijn.

In Rotterdam heeft zo'n kantoor al rap een stel bijnamen:

  • De vissenkom
  • Het aquarium
  • De kooi
Het kon niet lang uitblijven. Jawel, er hangt plotseling een bordje op de kooi:
Henkus Giganticus
Habitat kantoorruimtes, bosrijke omgeving, restaurants
Verspreidingsgebied Nederland Maleisië Australië
Eetgewoontes Aziatisch, Frans, stamppot
Liever niet voeren!
Dikke pret onder alle koffiedrinkers natuurlijk. Ja, Smalltalkers zijn een zeldzaam soort, maar het is voor het eerst dat deze bolle zo tentoongesteld wordt als bezienswaardige curiositeit.

Afijn, de rust keer weer. Ik zit rustig in de kooi, net gezellig m'n XML parser code te debuggen, hoor ik diverse objecten tegen de muur te pletter slaan. Huh? Dit soort crashes had ik niet verwacht! De langsvliegende objecten zijn instances van de classe Doppinda, die herken ik wel maar de methodes zijn me onbekend. Wie is de sender? Ik draai me om en zie de grijnzende koppen van M&M (Mike & Martin) in de deuropening.

Er staat niet voeren op m'n kooi! roep ik vertwijfeld, maar het helpt niet. Weer vliegen de apenootjes me om de oren. Je moet ze ook niet eten HJ! roept het tweetal met een big smile. Die nootjes zijn oud, nog uit het kerstpakket van vorig jaar!

Zucht, het leven van een Henkus Giganticus is hard. Is er dan geen enkel respect meer voor die paar laatste exemplaren van een uitstervend ras?

Tot de volgende week,
Henk Jan Nootenboom

Verseput & Holster voor al uw plagerige tekstschrijverij en grafische vormgeving.