Afscheid

Yardley, maandag 17 december 2001
Nederland zegt de gulden vaarwel.

Elke Nederlander heeft een coupon thuis gekregen, goed voor een gratis set met alle euromunten. Vrijdag de 14e, de nationale ontvang-uw-euro-munten-dag, kwam voor mij te laat. Geen nood, de euro (europa.eu.int/euro...) heeft voor mij geen haast.

Pas in 2002 zal ik de euro munten zien. Ter compensatie heb ik al reeds afscheid genomen van de gulden.

  • M'n laatste factuur in guldens ging afgelopen week de deur uit.
  • Vorige week zaterdag al een verwoede poging gedaan om van een veelvoud dubbeltjes en stuivers kwijt te geraken. Zakken met kleingeld heb ik geruild voor m'n wekelijkse boodschappen op de markt.
  • M'n laatste gulden postzegels gaan op de kerstkaarten richting buitenland. Ik kom postzegels te kort, moet wat Eurozegels blijplakken. Maar ook daar haal ik het niet mee.
  • Het postkantoor van Schiphol, wonderlijk goed vermomd als 'communicatiecentrum' op de eerste verdieping, plakt er nog wat gulden stickers bij. Elke envellop wordt een collage van drie verschillende soorten zegels. Hoe een buitenlandse PTT er wijs uit moet worden is me een raadsel.
  • Terug op de begane grond aanschouw ik m'n collectie van francs, Portugese escudos en Ierse ponden. Het is een stukje persoonlijke historie wat in een collectebak verdwijnt.
  • Wat nog rest is een broekzak vol met laatste guldens, kwartjes, dubbeltjes en stuivers. Die maak ik op in de tax free shop. Aan m'n laatste 25je en tientje kom ik nog tekort. Het restant PIN ik bij, m'n allerlaatste uitgave in guldens.
Afscheid nemen van een geldsoort, het hoort een beetje bij het vakantieritueel. Normaal gesproken worden al de lokale muntjes overbodig op weg naar huis.

En precies dat is nu zo wonderlijk van dit afscheid. Ik sta aan het begin van een vakantie, ben net van huis vertrokken.

Over een paar weken, aan het eind van deze trip, zal de euro voor mij nieuw zijn. Het zal dan net zijn alsof ik in een nieuw vakantieland ben aangekomen. Uit en toch thuis.

Tot de volgende week,
Henk Jan Nootenboom