Crash

Maandag, 15 juli 2002
Wil je me om 6:00 uur wakker bellen? Ik moet al vroeg naar een conferentie. vraagt Antoinette me door de telefoon. Ja, dat is best. Door het tijdverschil met de USA hoef ik niet eens vroeg op om aan haar verzoek gehoor te geven, mooi.

Ik schrijf op een plakbriefje 12:00Antoinette wakker bellen. Vervolgens sta ik met dat briefje in m'n hand. M'n hoofd is warrig en verstrooid, daarom schrijf ik het op. So far so good.

Maar een time-initiated actie is lastig voor me. M'n leven staat los van kantoortijden. Hoe hou ik in de gaten wanneer het 12:00 uur is? Hoe normaliseer ik dit praktijk voorbeeld van een time-initiated actie?

Waar laat ik het plakbriefje?

  • In m'n agenda? Nee, daar kijk ik te weinig in.
  • Op m'n toetsenbord? Nee, dan weet ik nog niet of het al 12:00 uur is.
  • Op de klok? Ja! Daar zal ik deze dag regelmatig op moeten kijken.
Elke keer als ik even opsta, koffie haal of gewoon nadenkend een rondje loop, kijk ik op de klok, een prachtige combinatie van event- en time-driven events. De analyse, design, bouw en implementatie van dit systeem is geslaagd.

Het gaat een paar uur goed. De klok maakt rustig z'n rondjes richting 12:00 uur.

Maar helaas, de wet van Murphy geldt ook hier. Het systeem crasht. Het batterijtje van de klok is net vandaag aan het einde van zijn krachten. Met verbazing constateer ik, in m'n rol van systeembeheerder, dat de tijd stil staat.

  • Wat moet ik met die foute informatie?
  • Zal ik met m'n warrige hoofd straks nog in de gaten hebben dat de klok stil staat?
Ik denk bij mezelf: Beter geen informatie dan foute informatie en sloop resoluut de wijzers van de klok af.

Het plakbriefje gaat naar een andere klok, maar daar kijk ik niet zo vaak op. Paniek! Het backup systeem voldoet niet. Maar wacht, ik moet nog ergens nieuwe batterijen hebben liggen. Ik heb geen heel backup systeem nodig, maar hoef slechts een module te vervangen! En jawel, even later draaien de wijzers weer richting 12:00 uur.

En jawel, Antoinette kon op tijd naar de conferentie, dankzij creativiteit, tomeloze inzet, een innovatief ontwerp, technisch vernuft, een modulaire opzet, voldoende resources, kritisch systeembeheer, error recovery, voldoende backup faciliteiten en internationale communicatielijnen.

Eh... is het voor een volgende keer misschien een idee om gewoon zelf een wekker te zetten?

Tot de volgende week,
Henk Jan Nootenboom

Christine Mandracchia gefelicteerd met haar geslaagde presentatie in NJ DAMA:
Experiences of a data modeller on an OO project.