Schuur

Maandag, 24 maart 2003
Het kastje naast het fornuis is smerig. M'n enthousiasme voor huanggua jiaorou en zoetzuur varkensvlees is van het fornuis afgespat. De zijkant zit onder de opgedroogde olie en sojasaus.

Met de beginnende lente is het een perfecte tijd voor een voorjaarsschoonmaak. Een fijn plan, maar de smeerboel geeft zich niet zo makkelijk gewonnen. Warm water en zeep helpen nauwelijks tot niet, meer niet dan nauwelijks. Het verzet is hardnekkig.

Hardere middelen dan maar: Schuurspons met vloeibaar schuurmiddel. Dat vordert iets beter, het eerste witte vierkant wordt zichtbaar. Maar na deze postzegel terreinwinst ben ik de strijd moe.
Schuurspons op boormachine
Boor en schuurspons,
een perfecte schuurmachine

Na een korte wapenstilstand besluit ik met overweldigende kracht toe te slaan. Ik zet een high tech wapen in, een zelfgeconstrueerde schoonschuurmachine:

  1. een boormachine, zonder boortje in de kop,
  2. de boorhouder ingetrokken zodat een vlak opppervlak overblijft,
  3. een schuurspons, met een oude veter op de vlakke boorkop gebonden,
  4. wat schuurmiddel als chemisch wapen op de spons.
Gewapend met dit arsenaal hervat ik de strijd. Een korte proef met maximum toerental slaagt. Het is geen fraai gezicht, de spetters vliegen in het rond, maar het werkt. De proef slaagt. De eerste delen van het kastje geven zich rap gewonnen. Nu moet het toch binnen enkele minuten gaan lukken.

Deze hightech heeft echter een nadeel: een bombardement aan lawaai. M'n buren zullen deze actie waarschijnlijk niet zo waarderen. Om toestemming vragen gaat me te ver. Er ligt wel een overeenkomst over burenlawaai met boormachines, maar dat schuif ik even als irrelevant ter zijde. Ik wil deze schoonmaakactie niet door een burenveto laten stoppen.

De lente komt, het is nu de perfecte tijd voor een schoonmaakactie. Een paar oordoppen zijn een perfecte bescherming tegen permanente gehoorschade. Klachten uit de buurt zal ik ook zeker niet meer horen. Dit wordt een schoonmaakslag op een schaal die nog nooit vertoond is.

Het verzet is feller dan verwacht. M'n aanvankelijk optimisme op een korte strijd, blijkt snel achterhaald. Met de boormachine vast ingesteld op maximaal toerental moet ik het kastje wel anderhalf uur lang bewerken. Ook de hardnekkigste verzetshaarden gaan er uiteindelijk aan, door wat gericht precisiewerk. Jawel, de strijd loopt uiteindelijk ten einde. De zijkant van het kastje is nu één groot wit vierkant.

De fles met olie staat alweer klaar. De eerste gerechten hebben de wok al weer verlaten. De eerste spetters zitten als weer op het kastje.

Iedere overwinning, hoe absoluut ook, is tijdelijk.

Tot de volgende noot,
Henk Jan Nootenboom