Midzomernacht

Maandag, 23 juni 2003

SK1552/20jun AMS ARN

De Zweed naast me heeft er zin in. Vol enthousiasme vertelt hij over het midzomernacht feest in Zweden. De 727 van de SAS is nog maar net opgestegen hij heeft z'n eerste Bloody Mary al achter de rug. Het smaakt hem goed. Een tweede gaat er snel achteraan. Een wodka volgt. Bij het eten een wijntje.

Hij vertaalt hele stukken uit een Zweedse krant voor me. Op het middenblad staan drinkliederen. De Zweedse woordspelingen over Öll (bier) en All (paling) ontgaan me een beetje, maar de kern van de boodschap is me duidelijk: Midzomernacht is vooral een drinkfeest.

De stewardess deelt z'n enthousiasme en zorgt voor een constante aanvoer van alcohol. Hij is al aardig op weg, z'n stemming is ondertussen opperbest. Z'n hand is al wat minder vast. Z'n toetje, een dubbele whiskey, glipt uit zijn hand. Wat onbeholpen kijkt hij naar de plas whiskey op zijn tafeltje. Wat zonde!

Z'n kop is niet helemaal helder meer. Hij beseft nog wel dat we dit ongelukje beter voor de stewardess verborgen kunnen houden. Er staat nog een bestelling uit voor wat Bloody Maries. Het tafeltje moet snel droog.

Met z'n drankliederen krant deppen we samen de whiskey op, als nieuwe broeders in het kwaad. Het werkt. Even later komt de stewardess zo onopvallend mogelijk een plastic tas brengen met de hele vooraad Bloody Maries. Tevreden zakken we achterover voor de landing. De midzomernacht kan beginnen.

Edsviken, midzomernacht 20-21 juni 2003

Weber BBQ De Weber brandt goed. Dit wordt een barbeque feest. Op dit midzomernacht feest is geen Zweed te bekennen. Drinkliederen blijven gelukkig achterwege. De alcohol consumptie is er niet minder om. Op een nuchtere maag kun je niet eten. De Hollanders, Groningers en Duitsers werken zich een enorm tempo door de blikjes Carlsberg heen, een goede bodem vormend voor de talloze worstjes, hamburgers, kipfilet, kippenpoten, stokbroden en salades. Alle lof voor gastvrouw en gastheer.

Half één 's nachts is het donkerste moment van de nacht. De zon is net onder, duidelijk met tegenzin. Het wordt niet echt donker. Verbaasd kijk ik door de schemering naar de bomen rond het meertje.

Om één uur begint het alweer licht te worden. De Weber is nog niet te stoppen. De laatste ronde perfect gerookte kip filets smaakt goed.

Tegen tweeën dreigt de zon alweer op te komen. Als ik nog slapen wil moet ik rap naar bed.

Rond vier uur fluiten de vogels me wakker. De ochtendzon schijnt al fel. Ik stop wat oordoppen in m'n dronken kop en slaap, het daglicht ontkennend, nog tot een uur of zes.

Edsviken, midzomerdag 21 juni 2003

De feestgangers slapen. Het lukt me nog tot een uur of half acht wat te doezelen, maar dan schijn de zon echt te fel. M'n kop is suf maar het lukt me niet om nog verder te slapen.

Tijdens een korte wandeling door Edsviken valt vooral de rust en ruimte op. De vrijstaande huizen kijken op het meertje uit. In Nederland zouden ze een vermogen kosten. Hier lijkt het gewoon, ruimte genoeg in dit enorme land met slechts 8 miljoen inwoners.

Ook in Stockholm centrum is het stil op deze nationale feestdag. De stad straalt rust en tevredenheid uit. In het oude stadscentrum lopen toeristen wat verdwaasd langs de gesloten winkels. De meeste Zweden ontnuchteren nu in hun buitenhuisje, ergens in de naaldwouden buiten Stockholm. Die ontnuchtering zal wel even duren. Gelukkig volgt op de kortste nacht de langste dag.

Tot de volgende noot,
Henk Jan Nootenboom

Dank aan Ron en Edith voor een perfect weekend