Unbidan

Zondag, 12 oktober 2003
De vogels zijn vertrokken naar de lente in het zuiden.

De avonden vallen vroeger en het toch is ongewoon licht in SUMit HQ. Het licht heeft een reden. De boom, pal voor het raam, is gekortwiekt. Ik begroet het extra licht met gemengde gevoelens.

Die boom is jarenlang een bron van vreugde en ergernis geweest. Vreugde omdat er twee duifjes in tortelden, een genot om naar te kijken. Ergernis omdat de boom me wat schaars zonlicht onthield.

Licht ontsteld staar ik naar de afgezaagde takken. Daar waar de duifjes veilig tortelden in het gebladerte, is nu leegte. De duifjes zijn al weken geleden vertrokken. Ze zullen hun nestplaats voorlopig niet missen. Maar hoe o hoe zal dat gaan in het voorjaar?
Hebban olla vogala nestas hagunnan
Hinase hic enda thu
Uuat unbidan uue nu?

Bron: bbc.co.uk

Zullen alle vogels dan begonnen zijn een nest te bouwen,
behalve die twee?
Wat moeten ze dan beginnen?

Kijken ze terug op zorgeloze tijden, toen liefde nog eenvoudig was?
Begint hij te mopperen over deze tegenslag?
Verlaat zij hem zonder iets te zeggen?
Heeft hij iets verkeerd gekoerd?
Op zoek naar een nieuwe schuilplaats?

Yesterday

live, via bieslog.nl
Yesterday,
all my troubles seemed so far away
Now it looks as though they're here to stay
O I believe in Yesterday

Suddenly,
I'm not half the man I used to be
There is a shadow hanging over me
O Yesterday, came suddenly

Why she had to go
I don't know
She wouldn't say
I said something wrong
Now I long
for Yesterday

Yesterday,
love was such an easy game to play
Now I need a place to hide away
O I believe in Yesterday

Why she had to go
I don't know
she wouldn't say
I said something wrong
now I long
for Yesterday

Yesterday,
love was such an easy game to play
Now I need a place to hide away
O I believe in Yesterday

Help! Lennon/McCartney 1965

Tot de volgende noot,
Henk Jan Nootenboom