Maandag, 21 november 2005

Groei

De trein remt af. De vertraging duwt me tegen een muurtje aan. Het is alsof de zwaartekracht horizontaal werkt. Zouden vertraging en versnelling hetzelfde zijn als zwaartekracht? Hm, interessante gedachte. Wat is dat dan voor versnelling? Het enige mogelijke antwoord is dat de aarde steeds sneller groter wordt en ikzelf ook. Omdat alles in verhouding blijft merk ik niets van de groei. De dubbele groei levert een versnelling op die op zwaartekracht lijkt. Dat is niet zo. De aarde duwt me van onderen. Ik groei met m'n voeten naar de aarde, duw de aarde omlaag.

Bij de vloedlijn van een strand is de dubbele duw mooi te zien. Voeten zakken dan weg in het natte zand tot de ondergrond solide genoeg is om het geduw te weerstaan.

Op solide grond kan ik proberen te ontsnappen door in de lucht te springen, maar de groei haalt me in. Dan lijkt het alsof ik naar de aarde terugval, maar in werkelijkheid is de groei sneller dan mijn sprong.

Wie dus aan de aarde wil ontsnappen moet sneller zijn dan de groei. Wie met een raket de ruimte in gaat is de groei te snel af.

De hele ruimte groeit continu. De afstand tussen objecten lijkt alleen groter te worden als ze zich sneller van elkaar bewegen dan de groei kan bijhouden.

Afstand is variabel. De groeiende afstand is niet te meten, want elke meetlat groeit mee. Stelling:

Tijd is absoluut, afstand is relatief.
Is de lichtsnelheid een constante? Nee, het licht gaat steeds sneller, moet steeds grotere afstanden overbruggen. Hm, het is de hoogste tijd om de relativiteitstheorie eens een duwtje te geven.

Tot de volgende noot,
Henk Jan Nootenboom