Taiping, maandag 23 januari 2006

Achterstallig

Er was zo links en rechts wat achterstallig onderhoud in m'n leventje bij vertrek uit Nederland.

Scherp zicht

Vlak voor vertrek nog in Nederland een nieuwe bril gekocht. Dat werd tijd, de oude was 10 jaar oud. Dat komt zo, ik hou niet van winkelen. Kleren kopen is al iets wat ik tot een minimum beperk. Ik hou niet van al die uiterlijke aandacht, leef meer in mijn hoofd dan in de wereld.
Een gezicht
is als een schilderij,
verdient een goede lijst.

Brown Eyes

Karakterbrillen, Contactlenzen

Kleiwegstraat 28
2801GM Gouda

0182 580783

Een bril kopen is voor mij helemaal een ramp. Dan moet je naar je eigen gezicht gaan lopen staren, een rare actie voor me. Na een jaar of tien begint het plastic van de oude bril helaas uiteen te vallen. Superlijm helpt wel even maar is geen permanente oplossing.

Voor een maandendurend project heb ik scherp zicht nodig. Nieuwe contactlenzen zijn een grote verbetering, maar daar kan ik geen lange dagen mee maken achter een beeldscherm. O help, ik moet naar een brillenboer. Een buurman, de grootste charmeur van de buurt, raadt me Brown Eyes aan in Gouda. De sfeer in die winkel bevalt me. Het is alsof je uit het Goudse Dreuzeldam het land van Ooit binnenstapt, waar creativiteit de boventoon voert en zelfs de norm is.

De zaakvoerdster hoort m'n wensenlijstje aan. Ja, ja, meneer wil een lichte bril, moet tegen een stootje kunnen, met valbestendige plastic glazen, ontspiegeld en krasbestendig, zonder kleurtje, geschikt voor z'n bolle kop, en die hij niet voelt zitten, zelfs na een lange dag. Nou dat kan. Ze duikt in haar laadjes en komt boven met een serie wonderbaarlijke, zeer uiteenlopende modellen. Het is duidelijk te merken dat mijn brillenbeeld 10 jaar achterloopt.

Zelfs voor deze brombeer wordt deze brillenshow nu een klein feestje. Een paar dagen voor vertrek is de nieuwe bril klaar, superlicht, chaoot bestendig. Tralala, met nieuw scherp zicht op pad.

Systeemontwikkeling

Voor de systeemontwikkeling kwam die bril te laat. Ik had die aanschaf natuurlijk weer te lang uitgesteld. Die software heb ik dus nog met oud zicht gemaakt. Wonderlijk genoeg bleek m'n oogsterkte nog hetzelfde, dus zo slecht was die oude bril niet.

Oud zicht of niet, het ontwikkelde systeem draait bij de klant, deadline gehaald, maar behoorlijk tot de kern beperkt. De gebruikers kunnen ermee werken, maar het is te kaal naar mijn smaak, was nog niet van de kwaliteit en gebruikersvriendelijkheid zoals ik die met SUMit wil leveren.

Dus is het dit nieuwe jaar tijd om die kale systeemkern wat aan te kleden. Wie in Taiping's Taman Tasek een Hollander ergens in de schaduw ziet zitten met een laptop weet: de volgende release van SCA's Personeels Planning Systeem is buatan ke Malaysia.

Paspoort

Aan het eind van het oude jaar nog snel een nieuw paspoort aangevraagd. Vrijdag 30 december klaar, mooi op tijd om met nieuwjaar te vertrekken. Tot m'n stomme verbazing is het gemeentehuis op vrijdagmiddag gesloten. Die ambtenaren, in dienst om voor het publiek te werken, houden hun deur elke vrijdagmiddag dicht. Grr. En dan de maandag erop pas vanaf 10:00 uur open, dat lijkt verdacht veel op een geregeld lang weekend, elke week weer. Maandagochtend met het nieuwe paspoort een ticket gekocht en een visum geregeld voor Australië. Zo, eindelijk, het nieuwe jaar is begonnen en ik kan eindelijk de donkere winter ontvluchten.

Doodop

M'n lichaam en geest waren moe. Maanden en maanden achter elkaar heb ik 7 lange dagen per week gedraaid, software zitten ontwikkelen. Dat tempo was niet normaal, deed me denken aan de drum uit de dotcom tijd. En daarnaast gingen alle normale SUMit activiteiten, zoals de roostercursus gewoon door. Hoe ik het gedaan heb weet ik niet, maar het systeem was opgeleverd voor vertrek, alle gebruikers opgeleid, systeembeheer ingewerkt en draaien maar.

In het vliegtuig slaap ik nauwelijks. Het is te vol, zit ingeklemd tussen andere passagiers.

Anti muggen

Het weerzien met Tan Boon Chin, een oud collega in Kuala Lumpur, is op halve kracht. Ik heb de grootste moeite om m'n ogen tot de avond open te houden. Samen drinken we wat tax free whiskey en sluiten de avond vroeg af. Zodra m'n hoofd het kussen raakt, slaap ik.

De volgende dag naar Taiping, een mooie rit. Aj, ik had muggen spiralen moeten kopen en een extra laken moeten vragen. De eerste nacht in Taiping wordt ik lek gestoken door de muggen.

Grote rugzak

Bij het uitchecken in Kuala Lumpur ben ik op de gesp van de grote rugzak gaan staan. Die gesp is van plastic, al een jaar of 15 oud en knapt onder m'n schoenen. Een nieuwe gesp kopen? Geen idee waar ik die in Taiping zou kunnen vinden.

Klitteband is een redelijk alternatief, maar waar vind ik dat? De zoektocht eindigt in de bazaar Tsen Loong, een bonte verzameling winkeltjes van kleermakers.

Kleine rugzak

Die bazaar is groter dan ik dacht. Wat lijkt op een personeelsingang blijkt daar de hoofdstraat, die langs nog veel meer winkeltjes voert. Ergens binnenin zit de opperkleermaakster, de tovenares voor moeilijke gevallen. Zij bekijkt de kapotte rits van m'n kleine rugzak en reageert niet echt enthousiast. Ook voor haar is het een moeilijke, tijdrovende klus.

Ja, ja, ik weet dat het moeilijk is. Als het makkelijk was dan deed ik het zelf wel. En nee, een nieuw rugzakje is nog niet aan de orde. Die kleine oude rugzak is een essentieel onderdeel van de SUMit mobiele infrastructuur. Het is m'n perfecte laptoptas, essentieel om SUMit mobiel te houden. En m'n laptop durf ik niet te vervoeren in een kapotte rugzak.

Het kost de tovenares een volle dag om een nieuw rits erin te zetten, maar het resultaat is zeer naar tevredenheid. Hoera, SUMit Maleisië is weer mobiel, kan ook buiten de hotelkamer werken.

Een kilometer de jungle in vind ik de perfecte locatie voor een SUMit dependance, een klein eilandje midden in een rivier. Het water koelt m'n voeten, niemand om me heen, wat roti canai mee als lunch en tralala, eindelijk tijd om in alle rust de wat moeilijkere software te schrijven voor het Personeels Planning Systeem.

Schoenveters

Achterstallig onderhoud blijft me achtervolgen. Het is te merken dat ik maandenlang geen tijd heb gehad. M'n schoenveters zijn versleten, breken af. Nieuwe veters blijken te kort, m'n kop is nog te suf om op de maat van veters te letten. Een 2e aanschaf is wel lang genoeg.

Slippers

M'n nieuwe slippers van vorig jaar zijn versleten. In Nederland zijn 's winters geen slippers te koop. Hier is het moeilijk om m'n maat te vinden, maar het lukt. M'n voeten hoeven niet meer te zweten in schoenen hier in de tropen.

Nektouwtje voor kluis

Paspoort, creditcard en ticket hangen tijdens een lange reis om m'n nek, in een leren envellop. Het touwtje om m'n nek moet tien jaar oud zijn, is ouder dan SUMit, stamt nog uit de hooglanden van Sumatra, toen Sumatera Informasi Technologi nog in oprichting was. Het oude touwtje is dun en staat op breken. Een te korte schoenveter krijgt promotie, is nu kluishouder.

Shirts

Sommige van m'n T-shirts hebben gaatjes van eerdere wandelingen door ruig terrein. Normaal koop ik nieuwe shirts voor een trip, maar dat lukte nu niet meer. Hier in Maleisië begin ik er niet eens aan om kleding in m'n maat te vinden. Het laatste stukje achterstallig onderhoud verschuift naar down under.

Tralala

Ik ben redelijk uitgerust, heb scherp zicht, kan op koele slippers lopen, ben gewapend tegen muggen, m'n paspoort hangt veilig om m'n nek. Het wordt langzaam tijd voor vakantie, ergens in een rustige, prettige contrei rond Perth, Adelaide of Katherine.

Tot de volgende noot,
Henk Jan Nootenboom