Belair, 21 februari 2009

Flexibiliteit

Fietsen naar Ceduna? De douanebeamte op Adelaide airport kijkt me aan alsof ik gek geworden ben. Ze bladert door mijn reisplanning en schrikt opnieuw.

Heb je je ticket pas een week van te voren gekocht?

Had je deze reis niet langer van te voren moeten voorbereiden?

Persoonlijk geloof ik niet zo in een gedetailleerd reisplan.

Reisplannen zijn maar een beperking van flexibiliteit.

Een eerdere strenge dame vertelt me dat de fiets nog niet uit de doos mag. Want... die doos moet wellicht door de X-ray.

Natuurlijk dame, maar ... kan die grote doos wel door een X-ray machine?

Tja, dat weet ze niet. Regels zijn regels en die moet ik maar gehoorzamen. De doos blijft dicht.

Geen volk zo gedachtenloos regelbraaf als de Australiërs.

En dat terwijl een echte Ozzie er razend trots op is als zijn oervoorvader als dief Engeland uitgezet is en zijn oervoormoeder als prostituee.

Dat waren toch mensen die zich destijds weinig van regels aantrokken.

En waarom heb ik een zakelijk visum?

Ga ik hier wellicht mijn laptop verkopen?

Nee, geen denken aan.

De Panasonic Toughbook bevalt me prima.

Mike Levyssohn van mlictnl had geen betere laptop voor me kunnen adviseren.

Maar wellicht kan ik hier nog wel een nieuwe klant vinden voor een cursus roosters ontwerpen.

Trala, het volgende vragenvuur, een enquete deze keer. Welke bordjes zijn me opgevallen?

Eh... eigenlijk alleen het bordje met foreign passports. Zo wist ik bij welke rij ik moest aansluiten.

De enquetrice kijkt me aan alsof ze water ziet branden.

Er hangen vast nog wel honderd bordjes met allerlei regels, maar sorry, aan die regels heb ik al gedacht toen ik me tas inpakte, in een ver buitenland.

De laatste check is een moddercontrole.

De fiets moet nu juist wel de doos uit.

Heb ik niet te veel modderklonten aan mijn fiets hangen?

Nee, nee, voor vertrek uit Nederland heb ik de sporen van een moddercross braaf weggepoetst.

En in Maleisië ben ik netjes op de asfaltwegen gebleven.

Veel gehoorzamer kan ik niet zijn, toch?

Eenmaal buiten de douane is het gedaan met het vragenvuur. Ik ben verlost van het in regels verstarde denkpatroon.

Anders dan de nieuwsgierige Maleisiërs laten de Australiërs iedereen vooral met rust.

Het is een bijna vreemde verademing om zonder publiek de flevobike greenmachine weer in elkaar te schroeven.

Swag!

De volgende dag helpt Peter Crettenden van Swag About Tours me om een grote, maar lichtgewicht swag uit te zoeken.

Een swag is een kruising tussen een tent en een slaapzak.

Het is een stuk canvas met een los matrasje erin, simpel en toch eenvoudig.

Leg je spullen erin. Rol de swag op. En je hebt prettig draagbare baggage,

De swag gaat straks opgerold achterop de fiets.

Met een swag kun je overal onder de sterrenhemel slapen, uitrollen en slapen maar.

Peter Crettenden: HJ, met een swag heb je geen bolwoning meer nodig!

Wie eenmaal Australië binnen is, is vrij, kan ongestoord gaan en staan waar hij wil.

Zouden de Australiërs zich nog steeds bevrijd voelen van de Engelse regels en normen?

Komende week begint een maandenlange fietstocht, met een nog onbekende route.

Het begint in ieder geval heel georganiseerd, met kaart op the Mawson trail tot Clare.

Daarna vast richting Ceduna, maar echt zeker weten doe ik het niet.

Dat is geen gebrek aan planning, maar een maximum aan flexibiliteit.

Tot de volgende noot,
Henk Jan Nootenboom