Wallaroo, 3 maart 2009

Ongestippeld

Keerpunt

In Auburn is een Guinness het keerpunt.

De grote kaart toont wegen pal west, richting veerpont van Wallaroo naar Lucky Bay.

Het is wel jammer, want het Mawson trail bevalt me.

De bossen, graanvelden en wijngaarden zijn prachtig.

Bordjes

De bewegwijzering is goed.

Slechts 1 á 2x per dag moet ik terugvallen op kaart en kompas.

Kaarten

De kaarten zijn uitstekend. De route vinden is dus makkelijk.

Wegen

Het was voor mij vooral fysiek erg zwaar, al die dirtroads, grindwegen en bosweggetjes.

Fiets

De Flevobike Greenmachine heeft zich goed gehouden.

Banden, schokbrekers, sterwielen en remmen hebben zich goed gehouden.

De stalen bagagedragerbuizen van beroemde kiwi smid uit Mount Pleasant geven geen krimp.

Alleen heuveltje op was een mountain bike makkelijker geweest.

Hoogteverschillen

Voor mij waren de hoogteverschillen het zwaarst, zeker op de wat zanderige weggetjes.

Omhoog is een strijd tegen de zwaartekracht.

Op sommige stukken had ik liever eventjes een crossmotor gehad. Maar goed, de fysieke inspanning was te doen, zelfs voor een ongetraind iemand als ik.

De weg omlaag bevalt mij beter dan de weg omhoog, vraagt het wel het uiterste van bestuurder en voertuig.

Accommodatie

Bevrijd

Zo, m'n Guinness is op.

Er is geen uitgestippelde route meer,
geen bordjes,
geen gedetailleerde kaart.

Mijn weg is heerlijk ongestippeld.

De asfaltweg naar het westen voelt als een soort bevrijding.

Simpelweg naar het westen, het kompas achterna.

Geen vaste bestemming, dus nooit verdwaald. Heerlijk!

Tot de volgende noot,
Henk Jan Nootenboom