MH138 ADL KUL, 7 april 2009

Muggen

Soms is een plan mooier dan de werkelijkheid.

Kamperen in Denial Bay is zo'n mooi plan.

Het duistert al richting avond in Denial Bay. Het strand ziet er uitnodigend uit. Helaas... verboden te kamperen.

Dus maar een paar kilometer verder gefietst. De duinen lijken een goed alternatief.

Het strand is er klein, afgewisseld met fraaie mangroves. Die mangroves had een waarschuwing moeten zijn.

De duinen zijn vergeven van de muggen.

Optimistisch ga ik er maar van uit dat die muggen tijdelijk zijn.

Dat optimisme is wat al te positief. Dit is muggenland. Het enige tijdelijk hier is ben ik zelf.

Eigenwijs rol ik toch de swag uit. De muggen dansen van voorpret.

Hun gezoem zwelt aan tot een symfonie. De individuele muggen gaan op in een koor.

Ik veeg een lading muggen van mijn handen. Er is geen beginnen aan. Binnen enkele seconden zit er weer een nieuwe lading.

De swag zit ook al vol met muggen.

Het is alsof ze me uitdagen.

Rol maar uit die swag!

Op mijn slaapzak hebben de muggen ook al voorpret. Het is alsof ze wachten tot hun feestmaal begint.
Zal ik in het donker terugfietsen naar Ceduna?

Hm, de verleiding is groot.

Daar staat een bungalow klaar voor me, met een muggenvrije slaapkamer.

Nee. Ik blijf eigenwijs.

O, had ik maar een paar antimuggenspiralen bij me. Helaas, ook die liggen in Ceduna.

Ik hou al mijn kleren aan. Hoe minder blote huid hoe beter.

Ik stap in de slaapzak en kruip zo diep mogelijk in de swag.

Met capuchon en vliegennet probeer ik mijn gezicht muggenvrij te houden.

Van binnenuit trek ik de slaapzak dicht.

De nacht gaat tergend langzaam voorbij. Af en toe hap ik wat verse lucht en muggen naar binnen.

Een fijn plan, swaggen in Denial Bay, maar deze werkelijkheid valt nu ietwat tegen.

Mijn handen zitten vol met muggenbeten als de ochtend eindelijk komt.
De afzondelijke muggenbulten zijn niet eens meer te onderscheiden.

De muggenbulten zijn één grote rode muggenbetenhoogvlakte geworden.

Dit kamp is me nu wel mooi geweest.

Zo snel mogelijk rol ik de boel op.

In het centrum van Denial Bay probeer ik de pijn wat weg te masseren. Dat is een hopeloze taak.

Zwemmen in het zoute zeewater helpt een beetje.

Terug in Ceduna wacht een heerlijke douche.

Het plan was om nog een nacht te swaggen, in Laura Bay ditmaal.

Dat plan laat ik maar schieten.

De zekerheid van een muggenvrije slaapkamer is te aantrekkelijk. Ik blijf een tijdje in Ceduna.

Tot de volgende noot,
Henk Jan Nootenboom