Room

Maandag, 3 mei 1999
De wok staat op het vuur. Een groepje Hollanders komt vanavond Chinees eten (.../~blairsa/...). M'n bedoeling is om Huanggua Jiaorou te maken. De komkommer en gember liggen al klaar.

Het oorspronkelijke recept is Chinees. Het is een bekend gerecht, al vaak gemaakt, dus het kookboek blijft dicht. De oorspronkelijke recepten kloppen trouwens niet meer helemaal met de werkelijkheid. In de loop der jaren is er wat variatie ontstaan. Het karakter is nog wel Chinees, maar er is iets van een typische "Hen Kyan" stijl gegroeid.

Die gemengde culturele identiteit geldt ook voor de sateh (.../recipe/satay.html) en zeker voor het gezelschap. Deze Hollanders zijn geen echte kaaskoppen. Een duo van een Limburgse en een Brabander (CV Rob Hendriks, TPF Assembler specialist) woont al jaren in het buitenland en is hier nu als toerist op vakantie. Een ander is Achterhoeker, heeft Indonesisch, Zweeds en Chinees bloed en bovendien te veel internationale ervaring om zich nog 100% Hollander te voelen. Hij is sinds een paar maanden weer even in Nederland komen wonen. Het is een bont gezelschap.

Ergens in 1996 was dit clubje voor het laatst bij elkaar, in een of ander BYO restaurant te Sydney (bestrestaurants.com.au). De tijd vliegt. Toch is iedereen nog redelijk van alle laatste roddels op de hoogte. Grenzen, tijdverschillen en afstand vallen weg door het e-mail geruchten circuit.

Het eten is vaerdig. Eet etiquete De rijstkommen en stokjes kunnen op tafel. Tot m'n eigen stomme verbazing zet ik gehakt met paprika en bamboescheuten op tafel. De komkommer en gember liggen nog ongebruikt te wachten. Blijkbaar op de automatische piloot gekookt, ach wat doet het er toe?

Na het typisch Hollandse toetje van ijs met vla is het tijd voor de afsluiter: Irish Coffee (../recept/...). Dat is een specialisme dat ik graag aan de Chinees-Indische Zweed overlaat. Met groot vakmanschap klopt hij de slagroom en laat die beheerst in de warme koffie glijden. Z'n vaardigheid komt niet helemaal uit de lucht vallen. Over een paar maanden trouwt hij met een Ierse die fantastisch kan koken. Proficiat alvast en lang leve de internationalisering.

Tot de volgende week!
Henk Jan Nootenboom